ประวัติหลวงปู่เอี่ยม ปฐมนาม
ปู่เอี่ยม ปฐมนาม เกิดเมื่อ 5 ฯ 2 วันพฤหัสบดี เดือนยี่ ปีฉลู ปี พ.ศ.2358 ที่บ้านแหลมฝั่งใต้ข้างวัดท้องคุ้ง เป็นบัตรนายนาค นางจันทร์ ไม่ทราบนามสกุล ท่านเป็นพี่ชายคนโต และมีพี่น้องอีก 3 คน ชื่อ นายพัก นางขำ นางอิ่ม
อุปสมบทเมื่อปี พ.ศ.2380 อายุครบ 22 ปี ที่วัดบ่อ ตำบลปากเกร็ด อำเภอปาดเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ภายหลังจากอุปสมบทได้ประมาณ 1 เดือน หลวงปู่เอี่ยม ได้ย้ายประจำพรรษา ที่วัดกัลยาณมิตรฝั่งธนบุรีขณะนั้นมีพระพิมลธรรมเป็นเจ้าอาวาส หลวงปู่เอี่ยมได้ศึกษาพระปริยัติธรรมอยู่ที่วัดกัลยาณมิตร ถึง 7 พรรษา ต่อมาปี พ.ศ. 2387 ได้ย้ายไปจำพรรษาที่วัดประยูรวงศาวาสฝั่งธนบุรี อยู่จำพรรษาที่วัดนี้ได้ 3 พรรษา ต่อมาปี พ.ศ.2390 นายแขก เป็นสมุห์บัญชี บ้านอยู่ข้างวัดนางชี ซึ่งเป็นลูกศิษย์ ของท่านได้นิมนต์ ให้ท่านไปจำพรรษาที่วัดนวลนรดิศ ฝั่งธรบุรี ปรากฏว่าท่านอยู่วัดนี้ ท่านได้สนใจ กรรมฐานเป็นอย่างมาก อยู่จำพรรษาที่ วักนี้เป็นเวลา 5 พรรษา
ปี 2395 ต่อมาภายหลังชาวบ้านแหลม ได้พร้อมใจกันไปนิมนต์ให้หลวงปู่เอี่ยม กลับมาภูมิลำเนา เดิมครั้นเดือน 6 ปี หลวงปู่เอี่ยม จึงได้ย้ายมาจำพรรษาที่วัดสว่างอารมณ์ (วัดสะพานสูง) ตำบลบ้านแหลมใหญ่ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุุรี ขณะนั้นมีพระจำพรรษา 2 รูป ในระหว่างที่ท่านได้มาจำพรรษาในปี พ.ศ. 2403 ในสมัยรัชกาลที่ 4 ท่านได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาส วัดสว่างอารมร์ (วัดสะพานสูง) ท่านได้ออกธุดงค์ไปแถบประเทศเขมร ได้มีพระลูกวัดติดตามไปด้วย หลวงปู่เอี่ยมจะให้พระลูกวัดออกเดินทางไปก่อน 6-7 ชม ท่านสามารถออกตามไปทันทุกครั้ง จากการออกธุดงค์ หลวงปู่เอี่ยม ได้พบอาจารย์ ชีปะขาวชาวเขมร ชื่อจันทร์ ท่านได้เรียนวิชา อิทธิเวทย์ จากอาจารย์ท่านนี้อยู่หลายปี จนกระทั่ง ชาวบ้านแหลมใหญ่ นึกว่าท่านไดด้มรณภาพไปแล้วจึงได้ทำบุญถวายสังฆทาน อุทิศถวายให้ท่าน ทำให้หลวงปู่เอี่ยม ทราบด้วยญาณของท่านจึงได้เดินทางกลับไปจังวัดสว่างอารมร์ (วัดสะพานสูง) หลวงปู่เอี่ยม ไม่ได้ปลงผมเลย มีผมยาวมาก จีวรขาด หนวดเครายาว เดินทาง กลับมายังวัด พร้อมด้วยสัตว์น้อยใหญ่ หมี เสือ งูจงอาง จากที่ท่านได้เจริญกรรมฐานนี้
หลวงปู่เอี่ยม เป็นพระปฏิบัติธรรมอย่างเตร่างครัดในพระธรรมวินัย ชอบการปลีกวิเวกในป่าถือธุดงค์วัตรเป็นหลักผู้มีอาคมขลัง มีวาจาศักดิ์สิทธิ์ มักน้อย สันโดษ มีเมตตา ท่านเป็นพระต้นแบบในการพัฒนาวัดให้เจริญรุ่งเรือง จนถึงปัจจุบัน หลวงปู่เอี่ยม ได้สร้างอุโบสถ วิหาร พระเจดีย์ และสร้าง พระปิดตาไว้เป็นที่ระลึก 2 พิมพ์ คือ พิมพ์ตะพาบและพิมพ์ชะลูด และตอนสร้างพระเจดีย์ ท่านได้สร้างตะกรุดโสฬสมหามงคล อันลื่นลั้นซึ่งหายากมากในปัจจุบัน ก่อนท่านจะมรณภาพ ท่านได้สั่งไว้ว่า “หากใครมีเหตุทุกข์ สุขประการใด ให้เอ่ยชื่อเราก็แล้วกัน” หลวงปู่เอี่ยม ปฐมนาม ได้ละสังขารด้วยโรคชรา เมื่อวันจันทร์ที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2438 สิริอายุได้ 80 ปี 58 พรราษ
